ویژگی سبک زندگی ساده و به دور از تجملات

مینیمالیسم چیست؟
مینیمالیسم یا ساده‌گرایی یک سبک هنری است. این سبک هنری به مرور زمان گسترش یافت و زیر شاخه‌های آن بیشتر شد. تمرکز سبک مینیمال حذف بخش‌‌های اضافه هرچیزی و تمرکز دقیق‌تر روی مسائلی است، که اولویت بیشتری دارند.

اگر به مینیمالیست علاقه دارید یا می‌خواهید در مورد آن بیشتر بدانید، این مقاله برای شما است. در این مقاله تعریف کاملی از مینیمالیسم در زیرشاخه‌های متعدد و مزایا و چالش‌های آن می‌خوانید.

بعد از مطالعه مقاله می‌توانید سبک مینیمال را بهتر بشناسید و از این سبک در عکاسی، دکوراسیون و حتی خریدها استفاده کنید.

کلمه مینیمال در فرهنگ لغت معنی ساده و یا حداقل می‌دهد.

مینیمالیسم یعنی حذف چیزهای اضافی از زندگی و نگهداری چیزهایی که به زندگی معنا و ارزش می‌بخشد.

چرا؟!

چون ما در زندگی مقدار مشخصی انرژی و زمان داریم. بهتر است؛ پس بهتر است برای استفاده بهینه از این منابع محدودی که داریم برنامه‌ و فکر داشته باشیم.

مینیمالیسم که برخی افراد به آن ساده‌گرایی، کمینه‌گرایی یا هنر کمینه هم می‌گویند از دنیای هنر شروع شد و بعد پایش به هر چیز دیگری باز شد.

این سبک تا جایی پیش رفت که در طراحی محصولات دیجیتال هم مینیمالیسم به یک سبک پرطرفدار تبدیل شده است.

ریشه سبک مینیمالیست
ریشه اصلی سبک مینیمالیسم در سنت‌گرایی و ذن ژاپنی (Zen) است.

ذن یکی از مکتب‌های بودایی است که از چین شکل گرفت و به تدریج در فرهنگ ژاپنی گسترش یافت.

پیروان ذن بودیسم جمله‌ای معروف دارند، که می‌گویید:

«حقیقت مستقیم در چشمان شما قرار دارد. این همه چیز است. دیگر چه می‌خواهید؟ آیا کافی نیست؟»

ذهنیت ژاپنی‌ها این‌گونه شکل گرفته که زندگی را باید طبق آن‌چه می‌بینیم، بپذیریم و به دنبال اثبات و تحلیل نباشیم.

سادگی در ژاپن نشانه نگرش مثبت و ثروت است. براساس فلسفه مینیمالیسم و سنت‌گرایی در ژاپن، آن‌ها خانه‌هایی خالی از وسیله اضافه دارند و تمایل دارند به طبیعت نزدیک باشند.

یکی دیگر از علت‌های تمایل ژاپنی‌ها به مینیمالیسم، به خاطر واقع شدن کشورشان در منطقه زلزله‌خیز است. این شرایط باعث شده است، که همیشه فکر رها کردن خیلی از وسایل اضافی را داشته باشند.

تاریخچه مینیمالیسم
مینیمالیسم نوعی از هنر انتزاعی است. این سبک در دهه ۱۹۶۰ در آمریکا توسعه یافت و آثار هنری آن متشکل از اشکال هندسی مانند مربع و مستطیل بود.

می‌توان هنر مینیمالیسم را گسترش دهنده ایده انتزاعی دانست. یعنی هنر باید واقعیت خاص و منحصر به فردی داشته باشد و تقلید از سبک‌های دیگر نباشد. معمولا تصور می‌شود، که هنر نماینگر جنبه‌ای از دنیای واقعی است. مانند: یک ظرف غذا یا یک شخص.

در مینیمالیسم همه چیز واضح است و هدف هنرمند این است تا با خلق کردن یک اثر واقعیتی را به تصویر بکشد که توجه ببینده را به سادگی به خود جلب کند.

فرانک استلا یک نقاش مینمالیست، در مورد آثار خود این جمله را بیان کرده است:

«آن‌چه می‌بینید، دقیقا همان چیزی است که می‌بینید.»

ویژگی حیاط مینیمالیستی چیست؟
از مؤلفه های اصلی یک حیاط مینیمالیستی این است که نیاز به نگهداری از چمن یا چمن زنی ندارد. در محوطه سازی به سبک مینیمالیست باید از گیاهان بومی که نیاز به مراقبت کمتری دارد، استفاده شود. استفاده از سنگ در پیاده روها جایگزین مناسبی برای چمن خواهد بود.
نکاتی در مورد ایجاد یک جو مینیمالیستی در خارج

در واقع سبک مینیمالیست در طراحی و اجرای فضای سبز تمرکز بیشتری بر محیط زیست واقعی دارد. استفاده از گیاهان مقاوم در برابر خشکسالی می تواند دلیل خوبی بر این ادعا باشد.

در اینجا برخی از ویژگی های اصلی یک حیاط مینیمالیستی آورده شده است:

به کارگیری حداقل تزیینات در طراحی المان ها
این بدان معنا نیست که باید از تمام زیور آلات چمن خود خلاص شوید. هدف اصلی شما ایجاد فضایی بدون اختلال است.

بسیاری از طراحان سبک مینیمالیست از المان های تزییناتی استفاده می کنند که می توانند ابزارهای مفیدی نیز باشند. به عنوان مثال ، طراحی برکه مصنوعی یا آبنما علاوه بر زیبایی بخشی می تواند یک روش دوستدار محیط زیست برای ذخیره و جمع آوری آب برای گیاهان شما باشد.

کاشت گل و گیاه
برای کاشت گل یا گیاهان جدید در حیاط خود، گیاهان بومی را در نظر بگیرید زیرا گیاهان بومی به طور طبیعی در برابر بیماری ها و آفات مقاوم هستند، به حداقل آبیاری احتیاج دارند.

بعلاوه ، گیاهان بومی به نگهداری بسیار کمتری نسبت به گیاهان غیربومی احتیاج دارند که این یک عنصر مهم هر فضای مینیمالیستی در فضای باز است. صاحبان خانه های بیشتر و بیشتر در حال تصمیم به معرفی گیاهان بومی در حیاط های خود، از نظر زیست محیطی و زیبایی شناختی هستند.